วัตถุประสงค์
∙ ลดความแข็ง เพิ่มความเหนียว เพื่อง่ายต่อการนำไปขึ้นรูป กลึง ไส ตัด เจาะ
∙ ลดความเค้นเหลือค้างภายใน(Residual Stress) จากการผ่านการขึ้นรูป
∙ ปรับปรุงโครงสร้างจุลภาคให้สม่ำเสมอ จากการผ่านการขึ้นรูป

กระบวนการ
ให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด แล้วปล่อยเย็นตัวอย่างช้าๆภายในเตา

วัตถุประสงค์
∙ ปรับปรุงเกรนให้ละเอียดและสม่ำเสมอ
∙ ลดความเค้นเหลือค้างภายใน(Residual Stress) ให้กับชิ้นงานที่ผ่านการขึ้นรูปจากกระบวนการก่อนหน้าก่อนนำไปขึ้นรูป หรือ นำไปชุบแข็งต่อไป

กระบวนการ
ให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด แล้วปล่อยให้เย็นตัวในอากาศ

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งทั้งชิ้นงาน เพิ่มความต้านทานต่อการสึกหรอ และทนทานต่อการใช้งาน

กระบวนการ
ให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด และทำให้เย็นตัวอย่างรวดเร็ว โดยชุบในสารชุบที่เหมาะสมเพื่อให้เย็นตัวเร็วกว่าอัตราการเย็นตัววิกฤต จากนั้นทำการอบคืนตัว เพื่อลดความเปราะและเพิ่มความเหนียว

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งทั้งชิ้นงาน เพิ่มความต้านทานต่อการสึกหรอ และทนทานต่อการใช้งาน

กระบวนการ
ให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด และทำให้เย็นตัวอย่างรวดเร็ว โดยชุบในสารชุบที่เหมาะสมเพื่อให้เย็นตัวเร็วกว่าอัตราการเย็นตัววิกฤต จากนั้นทำการอบคืนตัว เพื่อลดความเปราะและเพิ่มความเหนียว
∙ จุดเด่น การอบชุบในเตาสุญญากาศคือ สามาถควบคุมการเย็นตัวได้ดี ลดการเกิดความโก่งงอ ป้องกันการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่น ทำให้ผิวชิ้นงานหลังอบชุบสวยงาม

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งผิวชิ้นงาน ทนต่อการสึกหรอ และ ความต้านทานความล้า ส่วนแกนกลางของชิ้นงานยังคงความเหนียวไว้ทำให้สามารถดูดซับแรงได้ดี

กระบวนการ
ชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำหรือเหล็กกล้าเจือต่ำ ทำการเพิ่มคาร์บอนเฉพาะที่ผิว แล้วทำการชุบแข็งทั้งชิ้นงาน

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งผิวชิ้นงาน ทนต่อการสึกหรอ และ ความต้านทานความล้า ส่วนแกนกลางของชิ้นงานยังคงความเหนียวไว้ทำให้สามารถดูดซับแรงได้ดี

กระบวนการ
ชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำหรือเหล็กกล้าเจือต่ำ ทำการเพิ่มคาร์บอนเฉพาะที่ผิว แล้วทำการชุบแข็งทั้งชิ้นงาน
∙ จุดเด่น การอบชุบในเตาสุญญากาศคือ การกระจายตัวของแก๊สสม่ำเสมอทั้งเตา ทำให้ชิ้นงานมีความแข็งซึมลึกสม่ำเสมอสามารถทำได้ในชิ้นงานที่มีความซับซ้อน มีรูเล็กๆ และลดการเกิดออกซิเดชั่นที่ผิวชิ้นงานได้

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งผิวชิ้นงาน และความทนต่อการสึกหรอ
∙ เพิ่มความต้านทานความล้า (Fatigue Resistance)
∙ ลดแรงเสียดทานของผิวสัมผัส (เพิ่มความลื่นของผิวชิ้นงาน)
∙ ลดการบิดงอของชิ้นงาน เนื่องจากอุณหภูมิการอบชุบต่ำกว่า กระบวนการคาร์บูไรซิ่ง

กระบวนการ
ชิ้นงานเหล็กกล้าคาร์บอนต่ำ ถูกเพิ่มคาร์บอน และไนโตรเจน เฉพาะที่ผิวชิ้นงาน แล้วทำการชุบแข็งทั้งชิ้นงาน
∙ ข้อดีคือ อุณหภูมิในการอบชุบต่ำกว่าการชุบแข็งผิวแบบคาร์บูไรซิ่ง ทำให้เกิดความโก่งงอน้อยกว่า

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็งผิวชิ้นงาน และความทนต่อการสึกหรอ
∙ ลดแรงเสียดทานของผิวสัมผัส (เพิ่มความลื่นของผิวชิ้นงาน)
∙ ทนต่อการกัดกร่อน

กระบวนการ
เพิ่มคาร์บอน และไนโตรเจน เฉพาะที่ผิวชิ้นงาน ทำให้เกิดชั้นผิวของสารประกอบไนโตรเจน เนื่องจากอุณหภูมิในการอบชุบต่ำ 500–580°C ทำให้เกิดความโก่งงอน้อย

วัตถุประสงค์
∙ เพิ่มความแข็ง ความเหนียวและความแกร่ง
∙ เพิ่มความยืดหยุ่นเชิงกล (Mechanical Flexibility)
∙ เพิ่มความต้านทานความล้า (Fatigue Resistance)

กระบวนการ
ให้ความร้อนแก่ชิ้นงานจนถึงอุณหภูมิที่กำหนด จากนั้นลดอัตราการเย็นตัวให้เร็วกว่าอัตราการเย็นตัววิกฤตมาที่เหนืออุณหภูมิ Ms และแช่ทิ้งไว้จนเปลี่ยนโครงสร้างเปลี่ยนเป็นโครงสร้างเบไนต์
∙ ข้อดีของกระบวนการออสเทมเปอร์ริ่ง คือ การเปลี่ยนแปลงจากออสเทนไนต์ เป็นเบไนต์ที่อุณหภูมิคงที่ทำให้ชิ้นงาน มีความเค้นตกค้างต่ำ และเกิดความโก่งงอน้อย